Taras naziemny

STOP WODA KONIEC ERY PAPY

TARAS NAZIEMNY

Istotną zaletą tej bardzo prostej metody jest to, że już sama posadzka wodoszczelna o grubości 5 cm wytrzymuje ciśnienie słupa wody 3,5 at., jak również nie dopuszcza do wchłaniania wód gruntowych.

Budując taras naziemny, oczekujemy, że będzie on elementem trwałym, ceramika nie będzie posiadała widocznych zniszczeń (np.: odpadanie płytek, pęknięcia, osiadanie konstrukcji).
W zależności od tego, w którym momencie podjęta jest decyzja o budowie tarasu (w fazie projektowania domu, czy gdy dom już jest wybudowany) postępowanie może być dwojakie:

1. Jeśli inwestor, budując dom, wie, że chce mieć taras, problem ten zgłasza na etapie projektu. W takim przypadku architekt powinien przygotować tak projekt, aby w momencie powstawania murów fundamentowych, przechodziły one w obrys zewnętrzny tarasu (mówimy tutaj o tarasie leżącym nieco powyżej gruntu), uwzględniając granicę przemarzania, która jest różna dla różnych stref klimatycznych. Budujemy mury fundamentowe w obrysie tarasu.
   Po wykonaniu zasypujemy piaskiem, ubijając kolejne warstwy o wysokości nie przekraczającej 30 cm wibratorem mechanicznym do wysokości, która pozwoli nam na wylanie warstwy podbetonu. Na warstwie podbetonu kładziemy (po 30 dniach) warstwę 4 cm posadzki wodoszczelnej, a następnie płytki. Pamiętamy o wykonaniu spadków już na warstwie podbetonu.
    
2. Jeśli chcemy dobudować do istniejącego domu taras, to należy zlecić wykonanie projektu architektowi. Z materiałami i ceramiką postępujemy wg zasad
   metody STOP WODA.

Konieczne jest zastosowanie wodoszczelnej warstwy podpłytkowej, wodoszczelnego kleju i fugi oraz prawidłowe wykonanie dylatacji, obróbek blacharskich i balustrad.

Zatem 6 złotych reguł:

1. Płytki mrozoodporne, najlepiej klinkier ciągniony na mokro, a najlepszy efekt daje klinkier nieglazurowany
2. Prawidłowe podłoże, czyli klej, fuga i posadzka wodoszczelna
3. Dylatacje, czyli szczeliny kompensacyjne, prawidłowo zabezpieczone przed podmakaniem (zabezpieczamy taśmą gumową i silikonem)
4. Ułożenie prawidłowych obróbek blacharskich umożliwiających bezpośredni spływ wody z płyty tarasu do rynny
5. Wykonanie spadku (1,5 %) i zastosowanie kolanek klinkierowych przy spływie wody do rynny.
6. Wykonanie balustrady bez uszkodzenia powierzchni tarasu, czyli mocowanie uchwytów poza płaszczyzną tarasu.