Ścieralność powierzchniowa płytek
 

jest to jeden z parametrów opisujących właściwości fizyczne płytek szkliwionych. Materiał poddaje się badaniu za pomocą specjalistycznego urządzenia, według ściśle określonych procedur, a jego wynik oceniany jest wzrokowo (tzw metoda PEI). Pomiar ten pozwala na przyporządkowanie badanej próbki do jednej z pięciu klas ścieralności. Ze zrozumiałych względów oznacza się go tylko dla płytek podłogowych. 

Podział płytek ze względu na klasę ścieralności

• I klasa ścieralności - płytki  bardzo podatne na zarysowania, nawet najmniejsze ilości piasku pozostawiają ślady na ich powierzchni. Najlepiej nie stosować na posadzce a jeśli już, to jedynie w miejscach o bardzo małym natężeniu ruchu, gdzie przemieszczanie odbywa się boso lub w obuwiu z  miękką podeszwą.
• II klasa ścieralności - nadają się jedynie do pomieszczeń mieszkalnych w których mamy do czynienia z bardzo małym natężeniem ruchu. Są to zwykle podłogi w łazienkach , czasem w sypialni.
• III klasa ścieralności - płytki typowo mieszkaniowe, które przy odpowiednim utrzymaniu w czystości z powodzeniem radzą sobie w salonach, kuchniach czy jadalniach. Należy jednak zadbać, aby elementy wyposażenia takie jak stoły czy krzesła miały zamontowane filcowe podkładki.
  
• IV klasa ścieralności -można wykładać we wszystkich wcześniej wymienionych pomieszczeniach, a ponad to nie są one tak wrażliwe na działanie piasku jak poprzednie klasy. Płytki te mogą być stosowane w takich miejscach jak biura, sklepy, urzędy itp. - z wyłączeniem głównych ciągów komunikacyjnych.
  
• V klasa ścieralności - wszystkie miejsca o dużym natężeniu ruchu takie jak supermarkety czy galerie handlowe